آیا باید درباره خودکشی با کودکم حرف بزنم؟

گاهی لازم است که والدین در مورد موضوعات خاصی با فرزندان خود صحبت کنند؛ موضوعاتی مثل مسائل جنسی، فرزندخواندگی و … . در این میان خودکشی بحثی است که والدین از آن بیشتر از همه واهمه دارند و معمولا درباره آن با فرزندشان صحبت نمی کنند و زمانی کودک با این مسئله آشنا می شود که کسی از اطرافیان خودکشی کرده باشد یا در اخبار بشنود که این موضوع می تواند منجر به دریافت اطلاعات نادرست شود.

متاسفانه، خودکشی موضوعی است که باید با کودکان در مورد آن در سنین پایین صحبت کرد، زیرا سومین عامل مرگ نوجوانان بین ۱۰ تا ۱۴ ساله و دومین عامل مرگ نوجوانان بین ۱۵ تا ۲۴ ساله است. آمار نگران کننده دیگر این است که ۱۷ درصد از دانش آموزان به صورت جدی به خودکشی فکر می کنند و ۸ درصد نیز تا به حال در این مورد تصمیم گرفته اند.

حقیقت تلخی که والدین باید با آن رو به رو شوند این است که هر کودکی از هر خانواده ای در هر زمانی ممکن است خودکشی کند. حتی اگر مطمئنید که کودکتان هرگز مشغله ذهنی خودکشی را نخواهد داشت، باز هم ممکن است شنیدن خبر خودکشی کسی که فکرش را هم نمی کردید، او را درگیر کند.

صحبت کردن درباره خودکشی خطرناک نیست

به عنوان پدر و مادر، اهمیت فراوانی دارد که این موضوع را با فرزندتان مطرح کنید. بعضی از والدین، از این می ترسند که حرف زدن درباره خودکشی، افکار خودکشی را در فرزندشان برانگیزد؛ این دقیقا بر خلاف واقعیت است. تحقیقات نشان داده اند که آگاهی و صحبت درباره خودکشی ممکن است افکار خودکشی را کاهش دهد و می تواند سرآغاز گفتگو درباره این تابو باشد. صحبت کردن درباره خودکشی با کودکتان زمانی می تواند کمک کننده باشد که در یک محیط آرام و به شکلی صریح در این باره با او صحبت کنید. همچنین در ضمن گفتگو به او بگویید که دوستش دارید، نگرانش هستید و خودکشی او شما را ویران  می کند.

به علاوه، احتمال دارد که فرزندتان از دیگران درباره خودکشی بشنود و عدم تمایل شما به صحبت کردن درباره آن، می تواند این پیام را به او برساند که برای کسب اطلاعات درباره این موضوع باید از افرادی خارج از خانواده کمک بگیرد. صحبت کردن درباره این موضوع توسط خودتان، این تضمین را می دهد که کودکتان اطلاعات صحیح و دقیق را دریافت می کند و هم چنین کودکتان می فهمد که در هر زمان که به شما نیاز دارد می تواند به شما دسترسی داشته باشد.

تحولات دوره نوجوانی نیز دلیل دیگری است که باید درباره خودکشی با کودکتان در سنین قبل از نوجوانی صحبت کنید. نوجوانی دوره تغییرات شدید فیزیکی، روانی و هیجانی است. انطباق به یک باره با این همه تغییر آسان نیست و می تواند با فشار اجتماعی زیادی همراه شود که این خود نیز برای کودک بسیار طاقت فرساست. این مسئله ممکن است به دغدغه هایی مثل تصویر بدنی منفی، عزت نفس پایین و حتی مصرف مواد منجر شود که همه می توانند به افسردگی و در نهایت افزایش احتمال خودکشی بینجامند.

شروع بحث درباره این مسئله در سنین پایین، آن ها را برای تغییرات بزرگ در زندگیشان (نوجوانی) آماده می کند.

شروع گفتگو

ابتدا خودتان در این مورد بیاموزید.

مطالعه درباره خودکشی، علل و راه های پیشگیری از آن، به شما این اطمینان را می دهد که درباره این موضوع به درستی با فرزندتان صحبت می کنید.

زمانبندی بسیار مهم است.

خودکشی موضوع سختی برای گفتگو کردن است، در نتیجه مهم است که در زمان مناسب، هنگامی که توجه کودک به شماست، این کار را انجام دهید. برای مثال، می توانید حین اجرای پروژه ای که با هم انجامش می دهید، یا حتی هنگام شنیدن خبری درباره خودکشی از تلویزیون، این موضوع را مطرح کنید.

گفتگو را متناسب با سن انجام دهید.

کودکان بسته به سنشان تصورات متفاوتی از مرگ دارند، برای همین مهم است که براساس سن فرزندتان بحث را شکل دهید. بر خلاف کودکان کم سن و سال تر، نوجوانان معمولا آگاهی بیشتری درباره خودکشی دارند در نتیجه گفتگویتان باید عمیق تر باشد.

راحت ارتباط بگیرید.

گفتگو را ساده، صریح و بر مبنای حقایق پیش ببرید. به علاوه، فرزندتان را ترغیب کنید تا سوال بپرسد و توجه کامل به بحث داشته باشد.

روی روش های خودکشی تمرکز نکنید.

از توضیح دقیق درباره روش های خودکشی به همراه جزئیات پرهیز کنید و در عوض بر راه های ارتقا سلامت روان و راه های مثبت سازگاری تمرکز کنید.

آن ها را تشویق کنید که از دیگران کمک بگیرند.

همین طور که با فرزندتان درباره خودکشی صحبت می کنید، به آن ها کمک کنید تا راهبردهای سازگاری را یاد بگیرند تا در شرایطی که احساس فشار می کنند، از آن ها استفاده کنند. این راهبردها شامل پرت کردن حواسشان با پیاده روی، ورزش و صحبت کردن با یک فرد مورد اعتماد است.

واقعیت و افسانه را با هم مقایسه کنید.

رسانه و برنامه های تلویزیونی به خاطر ارائه دیدی غیرواقعی و هم چنین پزرق و برق دادن به خودکشی، مقصرند. مطمئن شوید کودکتان متوجه می شود که یک خودکشی واقعی عواقب جدی برای خود فرد و خانواده اش دارد.

با این که صحبت کردن با فرزندتان درباره خودکشی ممکن است کار بسیار دشواری باشد، بسیار مهم و حیاتی است این کار را انجام دهید.