مراجع الف. الف. دختری ۷ ساله با مشکلاتی که در ادامه از زبان مادرش توضیح داده می شود به کلینیک روانشناسی آتیه مراجعه کردند.

شرح حال مراجع با اختلال رشد هوشی از زبان مادر ایشان

زمانی که به کلینیک روانشناسی آتیه مراجعه کردیم دختر من که ۷ سال داشت، مشکلات زیادی داشت و از مشکلات او من هم دچار ناامیدی و اضطراب شدیدی شده بودم. حتی انگیزه نداشتم به خودم و دخترم رسیدگی کنم. دلم می خواست می توانستم همه مشکلات را حذف کنم. حتی انرژی برای تغییر هم نداشتم. دخترم تازه به کلاس اول دبستان رفته بود و مشکلات زیادی داشت. در ماه اول مدرسه یعنی مهر ماه، او هیچ همکاری با معلمش نشان نمی داد. تکالیفش را در خانه انجام نمی داد. دخترم نمی توانست مداد به دست بگیرد. با کسی در مدرسه ارتباط برقرار نمی کرد. به نظر می آمد که هیچ درکی از اتفاقاتی که در مدرسه می افتد ندارد.

مشکلات دیگری که وجود داشتند، مشکلات گفتاری بودند. دختر ۷ ساله من نمی توانست به خوبی صحبت کند. مشکلات و مسائل خیلی خیلی زیاد بودند و نمی توان به راحتی همه آن ها را ذکر کرد، مشکلاتی مانند عدم توانایی اش در انجام کارهای شخصی و بهداشتی مانند دستشویی رفتن را هم باید به این مسائل اضافه کرد. همه ما به این نتیجه رسیده بودیم که رشد و توانایی و مهارت های او به اندازه هم سن و سالان خودش نیست و مشکل هوشی هم دارد.

ما دشواری های زیادی را پشت سر گذاشتیم تا به کلینیک روانشناسی آتیه مراجعه کردیم. بعد از مراجعه به کمیسیون تشخیص کودک و تشکیل پرونده و نیز با پاسخ دادن به سوالاتی که در جلسه کمیسیون تشخیص و جلسه با مدیر کلینیک تحول و تکامل آتیه از ما پرسیده می شد، کم کم به این نتیجه رسیدیم که مشکلات دیگری هم وجود دارند و مشکلات عمیق تر و شدید تر از آنی هستند که فکر می کردیم.

با توضیحات مدیر کلینیک تحول و تکامل آتیه و با راهنمایی های درمانگرانی که با دختر ما کار می کردند، ما به تدریج پذیرفتیم که دختر ما دچار اختلال رشد هوشی و مسائل جانبی مربوط به آن است. اما این فقط معناهای بد و ناراحت کننده نداشت. این امر به این معنا بود که ما با دانستن مشکلات او و آگاه شدن از آن ها می توانستیم به او کمک کنیم تا از حداکثر توانایی هایش استفاده کند. این که دختر ما دچار مشکلات و اختلالات هوشی و حرکتی مختلف بود به معنای این نبود که من باید اضطراب می گرفتم یا به خودم و دخترم سخت میگرفتم. ما می توانستیم بهتر و شاداب تر زندگی کنیم.

تا به امروز که یک سال از مراجعه اولیه ما به کلینیک روانشناسی آتیه می گذرد، دختر ما درمان های مختلفی را دریافت کرده است. او ۳۹ جلسه گفتار درمانی، ۳۶ جلسه آموزش تحصیلی، ۵۶ جلسه کاردرمانی و به تازگی ۱۱ جلسه پردازش شنیداری را گذرانده است و من و همسرم هم در کلاس های آموزش والدین شرکت کرده ایم.حالا دختر ما دوباره کلاس اول را شروع کرده است اما بسیار متفاوت تر از گذشته. خانواده ما و خانواده آتیه یک سال خوب را پشت سر گذاشتیم.

کاردرمانی به دختر ما کمک کرد تا درک بهتری از محیط پیرامون خود داشته باشد و در مهارت های حرکتی اش پیشرفت کند و قوی تر و سریع تر باشد. ما می دانیم که او حالا فهیم تر و درکش عمیق تر شده است. شرایط خوب مدرسه در این سال تحصیلی هم این را به ما نشان می دهد.

ارتباط من و دخترم هم خیلی بهتر شده است. او خواسته های ما را بهتر درک می کند و خواسته های خودش را نیز بهتر با ما در میان می گذارد تا ما بتوانیم به او رسیدگی کنیم. او بسیار مسئولیت پذیر شده است و تکالیفش را خودش به خوبی انجام می دهد. می تواند کارهای مربوط به خودش را انجام دهد مثل دستشویی و …. . من انرژی و امید گرفته ام و حالا با او خوش می گذرانم. درمان او همچنان ادامه دارد و ما امیدواریم در ادامه درمان، استقلال او در زندگی روزمره و درک او در مدرسه بیشتر شود و بتواند بیشتر به سطح سنی خودش نزدیک شود.

نظر مدیر کلینیک تحول و تکامل آتیه

مشکلات این مراجع در چند حوزه مختلف در ابتدای امر تشخیص داده و دسته بندی شد:

مشکلات شناختی – هوشی، مشکلات گفتاری زبانی، مشکلات حرکتی، مشکلات رفتاری.

عنوان تشخیصی برای این مراجع اختلال رشد هوشی در نظر گرفته شد که می تواند تجمیع این علایم در یک فرد را به خوبی توصیف کند.

کودک در همه حیطه های فوق دارای مشکلات عمیق و زیادی بود به نحوی که ادامه زندگی تحصیلی آموزشی و زندگی در خانواده برای او و اعضای خانواده دشوار شده بود. مشکلات در برقراری ارتباط، درک حرکتی ضعیف، مشکلات در تلفظ چند آوا، ضعف هماهنگی حرکتی، عدم یکپارچگی حسی، عدم توانایی ادراک کلامی، ضعف در مهارت حل مساله و تحلیل و رفتارهای ناپخته بر اساس انتظارات سنی و خام حرکتی شدید از دیگر علایم اولیه این مراجع بودند.

خدمات متنوع کلینیک تحول و تکامل آتیه برای این کودک ارائه شد تا به تدریج به این مسائل رسیدگی شود. در حال حاضر کودک در حوزه مشکلات حرکتی پیشرفت زیادی داشته است و مسائل گفتاری و تلفظی تا ۹۰-۸۰ درصد حل شده است. کودک توان حل مساله و استدلال و نتیجه گیری – بر اساس سن و شرایط رشدی – پیدا کرده است و درمان برای رسیدن به شرایط مطلوب تر ادامه دارد.