اختلال اضطرابی در کودکان با اختلال سلوک

عکس مربوط به آموزش و ارتقا سلامت

اختلال اضطرابی چیست؟

اختلالات اضطرابی، گروهی از اختلالات روانی هستند که دارای نشانه‌هایی از اضطراب و ترس‌اند. اضطراب ناشی از نگرانی در مورد آینده است و ترس واکنشی به رویداد کنونی. احساس اختلال اضطرابی می‌تواند دارای نشانه‌های فیزیکی همچون تپش قلب و لرز باشد. چندین اختلال اضطراب وجود دارد، از جمله اختلال اضطراب منتشر، هراس‌های ویژه، اختلال اضطراب اجتماعی، اختلال اضطراب جدایی، هراس از مکان‌های باز، اختلال ترس و سکوت انتخابی. اختلال با آن‌چه منجر به علائم می‌شود متفاوت است.افراد اغلب بیش از یک اختلال اضطراب دارند.

احساس اضطراب در مورد انتقال به مکان جدید ، شروع کار جدید یا شرکت در امتحان طبیعی است. این نوع حالت ناخوشایند است ، اما ممکن است انگیزه شما را برای کار بیشتر و انجام کار بهتر فراهم کند. این حالت در شرایط معمولی احساسی است که می آید و می رود ، اما در زندگی روزمره شما تداخلی ایجاد نمی کند.

در مورد اختلال اضطرابی ، احساس ترس ممکن است همیشه با شما باشد. شدید و گاهی اوقات ناتوان کننده است.

این نوع اضطراب ممکن است باعث شود دیگر از کارهایی که لذت می برید دست بکشید. در موارد شدید ، ممکن است مانع از ورود به آسانسور ، عبور از خیابان یا حتی خارج شدن از منزل شوید. در صورت عدم درمان ، اضطراب بدتر می شود.

اختلالات اضطرابی شایع ترین شکل اختلال عاطفی است و در هر سنی می تواند هر کسی را درگیر کند. طبق انجمن روانپزشكي آمريكا ، زنان بيشتر از مردان با اختلال اضطراب تشخيص داده مي شوند.

اختلال سلوک چیست؟

اختلال سلوک مجموعه‌ای از رفتارهایی در کودک یا نوجوان است که به مرور زمان شکل می‌گیرد و تحول می‌یابد و معمولاً مشخصه اختلال سلوک یکی از اختلالات روانی است که در کودکی یا نوجوانی تشخیص داده می شود . این اختلال وجود یک الگوی تکراری و مداوم از رفتاری است که در آن حقوق اساسی دیگران یا مقررات زیر پا گذاشته می شود . مشکلات اختلال سلوک به وسیله رفتارهای ضداجتماعی توصیف شده اند.

مانند دزدی ، دروغ گویی ، جنگیدن و انفجارهای خشم که این رفتارها می تواند مشکلات قابل توجهی برای کودکان و خانواده های آنان ایجاد کند و هزینه قابل توجهی را نیز به جامعه تحمیل کند.

آیا اختلال اضطرابی و اختلال سلوک بهم مرتبط است؟

بین ۲۲ درصد تا ۳۳درصد از کودکان مبتلا به اختلال سلوک حداقل یک اختلال اضطرابی هم دارند ولی در کودکان ارجاع شده به مراکز درمانی این میزان بین ۶۰ درصد تا ۷۵ درصد است. با این همه کاملا مشخص نیست که وجود اختلال اضطرابی همراه چه تاثیری روی تظاهرات و سیر اختلال سلوک دارد. به نظر می رسد در کودکان سنین مدرسه وجود اختلال اضطرابی شدت و تاثیر درمان را در اختلال سلوک کاهش می دهد. متقابلاً به نظر می رسد در نوجوانان و دختران مبتلا به اختلال سلوک وجود اختلال اضطرابی نشان دهنده ی وجود نوع شدیدتر و مزمن تر اختلال است. برخی مطالعات نشان داده است که علایم اختلال سلوک تنوعی از اختلالات اضطرابی و حساسیت اضطرابی را پیشگویی می کنند. محققان در مطالعه ای که روی آثار ترکیب اضطراب و اختلال سلوک بر نوجوانان ۱۲ تا ۱۹ ساله انجام دادند برعکس یافته های قبلی نشان دادند که شدت اختلال سلوک همراه با اختلالات اضطرابی در دو جنس دختر و پسر تفاوتی ندارد و متغییر جنسیت مطرح نیست.

       

 همچنین این مطالعه نشان داد که اختلالات اضطرابی در نمونه های شدید تر اختلال سلوک مشاهده می شود. برخی مطالعات نشان می دهد که ۴۳ درصد از کودکانی که مبتلا به سندروم تورت هستن، مبتلا به اختلال سلوک و اختلال لجبازی نافرمانی هم هستند. یافته ها در مورد ارتباط میان اختلال های اضطرابی و پیامدهای ضد اجتماعی آن برای کودکان مبتلا به مشکلات سلوک دارای ابهام است. برخی مطالعات نشان داده است که همایندی اضطراب می تواند عامل محافظت کننده ای باشد که موجب بازداری پرخاشگری شود. گرچه سایر مطالعات دریافته اند که اضطراب ممکن است احتمال رفتارهای ضد اجتماعی بعدی را افزایش دهند، در حمایت از اضطراب به عنوان عامل محافظت کننده پسران مبتلا به اختلال سلوک و اختلال اضطرابی سطح بالاتری از کورتیزول بزاقی همراه با درجه ی بیشتری از بازداری رفتاری دارند. در پسرانی که فقط به اختلال سلوک مبتلا هستند سطح پایین تر کورتیزول بزاقی مستقیما با رفتارهای پرخاشگرانه تر و آزارگرانه تر همراه است. اضطراب های اجتماعی، خجالتی بودن، بازداری و ترس کودک را در برابر مشکلات سلوک حفظ می کند در حالی که اضطراب همراه با حساسیت های منفی و اجتناب اجتماعی دوری گزینی مبتنی بر نداشتن دلسوزی نسبت به دیگران خطر ابتلا به مشکلات سلوک را افزایش می دهد.

 

نشانه‌های اختلال اضطرابی و اختلال سلوک درکودکان‌ و نوجوانان چیست؟

کودکان  مبتلا به شیوه ی ارتباطی بی رحمی، -بی احساسی، اضطراب کمتری از سایر کودکان مبتلا به مشکلات سلوک از خود نشان می دهند. ابهام در مورد نقش اضطراب در شدت و سیر اختلالات سلوک  به دو عامل بستگی دارد: اول آن که نوع اضطرابی که در این کودکان دیده می شود اضطراب خصلتی یا هیجانی بودن منفی است. این ناراحتی هیجانی ناشی از سوانح مکرر و رخدادهای منفی است که این افراد از دوره ی کودکی تجربه می کنند، از جمله طرد شدن به وسیله ی همکلاسی ها، درگیری با اولیای مدرسه، طرد شدن به وسیله ی والدین یا درگیری و کتک کاری با همسالان. درگیری و نزاع میان والدین طلاق والدین و …رخدادهای منفی این گونه کودکان را دچار مشکل می سازد. درنتیجه می توان انتظار داشت که با افزایش شدت اختلالات سلوک شدت ناراحتی هیجانی نیز تفسیر شو.د کودکانی که دارای شدیدترین نوع اختلالات سلوک هستند ناراحتی هیجانی زیادی دارند. دوم آن که وجود خصلت های بی رحمی، بی احساسی، ارتباط اضطراب و اختلالات سلوک را کاهش می دهد. در برخی کودکان با افزایش شدت مشکلات مربوط به اختلال سلوک سطح اضطراب نیز بالا می رود. این همبستگی مثبت مهر تاییدی بر ارتباط اضطراب با شدت اختلالات سلوک است. با وجود این سطح اضطراب در کودکان دارای خصلت های بی رحمی و بی احساسی بدون درنظر گرفتن شدت علایم اختلال سلوک همواره پایین تر است. همچنین کودکانی که خصلت های بی رحمی-و  بی احساسی  را در حد بالایی دارند در هر سطحی از نشانه های اختلال سلوک اضطرابی کمتری را نشان می دهند. بنابراین از رفتارهای منفی خود کمتر احساس پشیمانی و ناراحتی می کنند. این در حالی است که احساس ناراحتی فرد از رفتارش می تواند برانگیزه ی وی برای تغییر رفتار موثر باشد و همین پیش بینی کننده ی پاسخ به درمان است.

برای مطالعه بیشتر می توانید مراجعه کنید به «اختلال سلوک در کودکان موشته بیان‌فر».