آیا کودکان و نوجوانان هم افسرده می‌شوند؟

عکس مربوط به آموزش و ارتقا سلامت

بررسی نشانه‌ها و علائم افسردگی و اضطراب در سنین پایین

گاهی ممکن است متوجه شوید که تغییراتی در رفتار فرزند شما ایجاد شده. مثلا افزایش تحریک پذیری یا گوشه گیری. این غالباً روشی است که کودک و یا نوجوان به جای صحبت کردن، رفتار می کند و این نشان می دهد که آنها ممکن است در حال گذراندن یک دوره سخت از نظر عاطفی باشند.

ممکن است آنها به شما نگویند «من افسرده ام»، اما شاید تعجب کنید که چرا مرتباً ناراحت می شوند. ممکن است آنها به شما نگویند «من استرس دارم»، اما ممکن است متوجه شوید که عصبی تر و تحریک پذیر تر از حد معمول هستند. مشکل آن ها گاهی اوقات بیانگر رفتار «معمول» یا «عادی» و یا یک مشکل بالقوه سلامت روان است. با توجه به این نکته، در اینجا نکاتی ذکر شده که ممکن است در راهنمایی شما کمک کند.

 

آیا ممکن است فرزند من افسرده باشد؟

این طبیعی است که کودکان و نوجوانان گاهی احساس غم و ناامیدی کنند. اما اگر این اتفاق زیاد رخ دهد، می توانید شک کنید که فرزند شما ممکن است افسرده باشد. افسردگی شرایطی است که روحیه کم، از دست دادن علاقه و لذت در زندگی از علائم آن می باشد. به نظر می رسد امروزه جوانان بیشتری را نسبت به گذشته تحت تأثیر قرار می دهد، اما هنوز هم نسبت به بزرگسالان کمتر این موارد دیده می شود. نوجوانان نسبت به کودکان خردسال بیشتر دچار افسردگی می شوند.

نوجوان شما ممکن است چیزی بیش از نوسانات روانی «معمولی» را تجربه کند، اگر:

وضع و رفتار آنها کاملاً شدید به نظر می رسد؛ برای مثال ، آنها اغلب عصبانی می شوند.

این تغییرات دو هفته یا بیشتر به طول انجامیده است.

تغییرات فقط در یک محیط اتفاق نمی افتد. نه تنها در خانه ، بلکه در هر مکان، از جمله وقتی که در مدرسه هستند یا با دوستان معاشرت می کنند، ممکن است پیش بیاید.

برای کودکان بیش از بزرگسالان، تحریک پذیر بودن اغلب ممکن است یکی از علائم افسردگی باشد.

 

اگر پزشک معالج شما افسردگی را تأیید یا نشان می دهد، موارد زیادی وجود دارد که می توانند کمک کنند. پزشک معالج شما ممکن است مراحلی را که می توانید در خانه انجام دهید، از جمله تغییر در رژیم غذایی فرزندتان یا روال ورزش توصیه کند.

آیا کودک من می تواند اضطراب داشته باشد؟

نگرانی یا ترس گاهی اوقات طبیعی است ولی نه همیشه.  این می تواند بخشی از یک پاسخ سالم به خطر باشد. اما هنگامی که این احساس اضطراب اغلب اتفاق می افتد، و اگر مرتبا از هرگونه تهدید یا مشکل واقعی پیشی بگیرند، ممکن است نشانه ی نوعی مشکل سلامت روان باشد. کودکان مبتلا به اضطراب ممکن است علائمی از جمله:

نگرانی بیش از حد

بی قرار بودن

خواب مختل شده

خیلی نگران جدا شدن از شما باشند.

 شروع به مکیدن انگشت شست خود کنند در حالیکه سالها قبل متوقف شده بوده است.

امتناع از رفتن به مدرسه یا مشكل در حضور در كلاسها

عقب نشینی اجتماعی یا پرخاشگرانه

 

وقتی از آنها سؤال شود، کودکانی که مضطرب هستند، توصیف علائم جسمی اضطراب برای آن ها آسان تر است تا توصیف علائم عاطفی. اینها ممکن است شامل،  سردرد یا تنش عضلات باشد.

همانند افسردگی و سایر مشکلات سلامت روان، پزشک معالج شما می تواند به شما و فرزندتان کمک کند تا در مورد آنچه که در حال اتفاق افتادن است، آگاه شوید و در مورد درمان و پشتیبانی اقدامات لازم را انجام دهند. انواع مختلفی از اضطراب وجود دارد، و بعضی اوقات کودکانی که آن را تجربه می کنند ممکن است سایر مشکلات سلامت روان را نیز در کنار اضطراب داشته باشند.گاهی اوقات، اضطراب در جوانان می تواند به الکل یا مواد مخدر مرتبط باشد.

 

تغییراتی که ممکن است در رفتار فرزندتان مشاهده کنید

سایر تغییراتی که ممکن است نگران باشید می تواند موارد زیر را شامل شود.

 شاید به نظر می رسد تنها و یا منزوی هستند. اگر نگران هستید با فرزند خود صحبت کنید.

بازی کردن بازی های ویدیویی تمام وقت. تا حدودی این امر بسیار رایج است و لزوماً مشکلی ندارد. اما اختلال بازی اخیراً به عنوان یک مشکل سلامت روانی قابل تشخیص طبقه بندی شده است، بنابراین اگر فکر می کنید فرزند شما مشکلی دارد، باید به دنبال کمک باشید.

تغییر در عادات غذایی آنها؛ ممکن است آنها بیشتر یا کمتر از گذشته غذا میل کنند.