افسردگی در کودکان و نوجوانان

عکس مربوط به آموزش و ارتقا سلامت

نه تنها بزرگسالان افسرده مي شوند، بلكه بچه ها و نوجوانان نيز به افسردگي مبتلا مي گردند. در حدود پنج درصد كودكان و نوجوانان در جامعه از افسردگي رنج مي برند. كودكاني كه زير فشار استرس هستند، در معرض خطر بيشتري براي افسردگي مي باشند. اين كودكان اختلالات توجه، يادگيري يا اضطراب دارند. افسردگي مي تواند جنبه خانوداگي داشته باشد. رفتار كودكان و نوجوانان افسرده با رفتار بزرگسالان افسرده تفاوت دارد. علايم زير مي تواند والدين را در شناسايي افسردگي كودكان خود كمك كند:

نشانه‌های مربوط به دوران پیش از مدرسه یا دوران دبستان عبارتند از:
  • مشکلات تحصیلی
  • ملال و ناراحتی
  • گریه‌کردن بیش از حدّ
  • کاهش علاقه به بازی کردن
  • به سرعت ناراحت شدن
  • ارتباط عاطفی ضعیف با خانواده و دوستان
  • زودرنجی و تحریک‌پذیری فزاینده
  • بی‌حوصلگی و دمدمی مزاجی
  • ظاهر غمگین
  • صحبت کردن درباره مرگ
نشانه‌های افسردگی در بین نوجوانان عبارتند از:
  • بحث و جدل با پدر و مادر و معلمان
  • خستگی مداوم
  • رفتار آسیب‌رسان، مانند خودزنی
  • امتناع از انجام تکالیف
  • کناره‌گیری از فعالیت‌های مورد علاقه
  • افکار یا بیان جملاتی درباره خودکشی
سایر نشانه‌های عمومی افسردگی در کودکان عبارتند از:
  • اعتماد به نفس ضعیف
  • احساس گناه
  • ترس از شکست یا قبول نشدن
  • خشم و دشمنی پایدار
  • سردرد، معده درد یا سایر ناراحتی‌های جسمی به طور مرتب
  • ناتوانی در تمرکز
  • تغییر در الگوهای تغذیه‌ای و خواب
  • رفتار خود تخریبی
  • تهدید به فرار از خانه

کودکی که پنج یا بیشتر از نشانه‌های بالا را برای یک دوره حداقل دو هفته‌ای داشته باشد به احتمال زیاد دچار افسردگی است. کودکان افسرده در معرض خطر خودکشی قرار دارند. نرخ خودکشی در بین جوانان از سال ۱۹۶۰ تا کنون تقریباً سه برابر شده است. بر طبق آمارهای انجمن ملّی سلامت روانی آمریکا ( NMHA )، هر سال تقریباً ۵۰۰۰ جوان بین ۱۵ تا ۲۴ سال خود را از بین می‌برند. اعتقاد بر این است که اغلب این قربانیان از افسردگی درمان نشده رنج می‌برده‌اند.

کودکانی که افسردگی‌شان تا دوران بلوغ و بزرگسالی ادامه داشته باشد، در معرض خطر فزاینده‌ای برای سوء مصرف دارو یا الکل، پرداختن به روابط جنسی ناسالم یا سایر رفتارهای پرخطر قرار دارند.

كودكي كه معمولا با دوستانش بازي مي كرد، حالا بيشتر وقتش را در خانه و بدون انگيزه به تنهايي مي گذارند. اموري كه قبلا براي كودك نشاط آور بودند، حالا لذتي براي او ندارند. اين كودكان از مرگ دم مي زنند و مي گويند كه مي خواهند بميزند. كودكان افسرده در سنين بزرگسالي تمايل بيشتري براي خودكشي دارند. نوجوانان افسرده ممكن است به سوي مصرف مواد مخدر، داروها و الكل روي آورند. كودكان و نوجواناني كه درخانه و يا در مدرسه مشكلاتي را به بار مي آورند، ممكن است واقعا افسرده باشند، ولي خود ندانند. كودكان افسرده هميشه غمگين نيستند بنابراين والدين و معلمين ممكن است ندانند كه دردسرهايي كه آنها ايجاد مي كنند به افسردگي آنها ارتباط دارد. وقتي كه ما مستقيما از اين كودكان افسرده بپرسيم، گاهي ممكن است بگويند كه غمگين هستند. تشخيص و درمان به موقع براي كودكان افسرده ضروري است. افسردگي يك بيماري جدي است كه به كمك روانپزشك كودكان نياز دارد. درمان كامل شامل درمان فرد و خانواده است. در درمان افسردگي كودكان ممكن است كه داروهاي ضدافسردگي نيز نياز باشد.