علائم اولیه اختلال یادگیری غیرکلامی در کودکان

عکس مربوط به آموزش و ارتقا سلامت

اختلال یادگیری

اختلالات یادگیری گروهی از اختلالات روانی هستند که ساده‌ترین توانایی‌ها مانند خواندن، نوشتن و حل مسائل ساده ریاضی را برای کودک مختل و دشوار می‌کنند. در ادامه با علائم این اختلال آشنا می‌شویم و یاد می‌گیریم تا با آن چگونه مقابله کنیم.

متأسفانه بسیاری از کودکانی که با اختلالات یادگیری مواجه هستند، قبل از تشخیص این اختلال، بدون این که در مورد آن اطلاعاتی داشته باشند یا در مورد آن صحبت کنند،  مدت زیادی به مبارزه با آن می‌پردازند. این اختلال باید از راه درست تشخیص داده شود تا با بهترین راهکار ممکن برای معالجه آن اقدام شود .

انواع رایج اختلال یادگیری

اختلال یادگیری به طور مستقیم برخی از مهارت‌های یادگیری مانند خواندن، نوشتن و محاسبه را تحت تاثیر قرار می‌دهد. اختلال یادگیری ناتوانی ذهنی و فیزیکی نیست و به هیچ عنوان نشان‌دهنده ضعف هوشی کودک نمی‌باشد. اما در عوض، این اختلال تمرکز کودک در مدرسه و توانایی او در انجام و اتمام کارها را تحت تاثیر قرار می‌دهد. در ادامه با انواع اختلالات یادگیری آشنا خواهیم شد. لازم به ذکر است که هر کودک ممکن است به بیش از یک اختلال دچار شود.

شایع‌ترین اختلالات یادگیری عبارتند از:

  • اختلال در خواندن (نارساخوانی): یکی از انواع اختلال یادگیری است که در آن، کودک در خواندن، تلفظ و یادآوری کلمات با مشکل مواجه است.
  • اختلال در محاسبه: این اختلال یادگیری مربوط به یادگیری مفاهیم ریاضی است و باعث بروز مشکل در حل مسائل ساده ریاضی و اتفاقات و حوادث متوالی است.
  • اختلال در نوشتن: یکی دیگر از اختلالات یادگیری مربوط به نوشتن می‌باشد و مشکلات نگارش، املا و دست‌خط بد را به دنبال دارد.

علائم اولیه

والدین کودکان با مشکلات خاص روانشناختی، همواره شنیدن اصطلاحاتی مانند اختلال نقص توجه و بیش فعالی یا ADHD، اختلال یادگیری خاص یا S-LD، اوتیسم، رفتار نامقابله ای و غیره برای آنها آشنا است. از آنجا که این اختلالات دارای وقوع و پیشامد بالاتری در دوران کودکی هستند، درنتیجه نام آشناتر هم هستند.

. با این حال اختلالات روانشناختی دیگری هم هستند که امکان دارد برای کودکان ما اتفاق بیفتد و این در حالی باشد که ما اطلاعات بسیار کمی در مورد آنها داریم. اما آگاهی از این اختلالات چه فایده ای می تواند برای ما داشته باشد؟ در واقع والدین تا زمانی که علائم و نشانه های یک اختلال را نبینند، به وجود آن در کودک خود شک نمی کنند و به همین دلیل است که معمولا ما بزرگسالان و یا نوجوانان و جوانانی داریم که از کودکی دارای اختلالات خاصی بوده اند و به همین دلیل نیز که والدین چندان توجهی به آنها نکرده اند، مشکلاتشان به بزرگسالی و سال های بعدی زندگی منتقل شده است. نمونه بارز آن بیش فعالی و مشکلات توجه است. با این توضیحات، اشاره به برخی از علائم اختلالی مانند اختلال یادگیری غیرکلامی در کودکان ضروری است. ابتدا لازم است تا بدانید که این اختلال در دوران اولیه رشد کودک، دوران مدرسه، نوجوانی و بزرگسالی و یا در سال های دبیرستان به صورت های مختلفی خود را نشان می دهد و به همین دلیل است که در هر سنی نیز علائم می تواند متفاوت باشد. در این بخش به علائم این اختلال در دوارن اوایل رشد اشاره خواهیم کرد.

اولین مشکل در این کودکان در دوران اولیه رشد، پیشی گرفتن مهارت های زبانی در آنها از مهارت های حرکتی است. این علامت برعکس کودکان با اختلال یادگیری خاص است. کودکان با اختلال یادیری خاص برخلاف این کودکان در مهارت های زبانی دارای مشکل هستند و به همین دلیل در تحصیل و مهارت هایی مانند خواندن، نوشتن و ریاضیات با مشکل مواجه هستند. اما این در حالی است که کودکان با اختلالات یادگیری غیرکلامی در کلام مشکل ندارند و درعوض در رابطه با مهارت های حرکتی و مخصوصا مهارت های حرکتی ظریف مانند حرکت انگشتان در نوشتن و یا لباس پوشیدن مشکل دارند. آنها بسیار کم پیش می آید که به سمت یک چیزی حرکت کنند و به همین دلیل معمولا به صورت کلامی آن را درخواست می کنند. درنتیجه معمولا یک وابستگی رفتاری به مادر  و یا دیگر همراهان دارند. این کودکان امکان آن را نیز دارند که چهار دست و پا راه نروند. البته این به معنای آن نیست که هر کودکی که این رفتار را نداشته باشد پس دارای اختلال یادگیری غیرکلامی است. خیر. بلکه معمولا در این کودکان یادگیری این مهارت با مشکل مواجه می شود. همچنین آنها در ارتباط برقرار کردن با دیگر و یا از نقاشی کردن و استفاده از اسباب بازی ها لذت نمی برند. در مواردی هم ممکن است که از ضعف کلامی و زبانی هم برخوردار باشند.

یکی از مواردی که بیشتر می تواند این کودکان را با مشکل مواجه کنند و برای والدین آنها نگران کننده است، ضعف این کودکان در مهارت های فضایی است. این مشکل زمانی که با مشکلات حرکتی همزمان می شود، بیشتر کودک را تحت تاثیر قرار می دهد. مشکلات در درک فضایی می تواند به صورت ضعف در تشخیص جهت های مختلف، مثلا چپ- راست یا بالا و پایین خود را نشان دهد. ممکن است که اگر به کودک گفته شود که وسایل سمت چپ اتاق را جمع کند، به مشکل بخورد و نداند که باید چکار کند. ممکن است که در جاگذاری و قرار دادن وسایل و چیزهای مختلف در جای خودشان و در جای مناسب مشکل داشته باشند. در راه رفتن و همچنین تشخیص موقعیت های مختلف در منزل یا خیابان و دیگر محیط های مختلف مشکل داشته باشند. در واقه همانطور که مشخص است در این سن که کودک سن چندانی ندارد، مشکلات حرکتی از بارزترین مشکلات در کودک هستند.

به همین دلیل است که پیشنهاد می شود تا در صورت مشاهده این علائم در کودک، والدین باید در تلاش باشند تا برای ارزیابی اولیه به یک متخصص روانشناس یا روانپزشک مراجعه کرده و تست های اولیه را انجام دهند. در واقع خبر خوب این است که می توان با درمان های خاصی علائم آنها را کاهش داد.