اختلال سندرم روده تحریک پذیر

اختلال سندروم روده تحریک پذیر

اختلال سندروم روده تحریک پذیر

اختلال سندرم روده تحریک پذیر

تعریف اختلال

اختلالات پزشکی و جسمانی همواره در طول تاریخ به گونه ای بوده است که محققان و پزشکان با دنبال علت های مشخص جسمانی و میکروبی بوده اند. در حوزه پزشکی همواره این مساله مطرح بوده است که آیا اختلال ناشی از یک عفونت می تواند باشد و یا این که یک عملکرد نامناسب در خود سیستم فیزیولوژی اندام های بدن است. با این حال در بیشتر موارد و در دهه های اخیر تمرکز بر تعامل ذهن و بدن و ارتباط آنها مورد نظر بوده است. در همین رابطه نیز پژوهش علمی نشان داده است که این دو سیستم دارای ارتباط دو سویه ای هستند که بر هم تاثیر می گذارند. اختلال سندروم روده تحریک پذیر یا IBS از جمله اختلالاتی است که در این زمینه مثال خوبی است. با این حال صرفا سندروم تحریک پذیر نیست که در این حوزه قرار می گیرد. دیگر مشکلاتی مانند بیماری های طبی ناشی از مشکلات روانی همچون ضعف سیستم ایمنی، سر درد های میگرنی با علت های روانشناختی، مشکلات تپش قلب و یا فشار خون ناشی از اضطراب های روزانه و موارد این چنینی از جمله این موارد است. با این حال اهمیت روده تحریک پذیر از جایگاه خاصی برخوردار است. این اختلال به دلیل شیوع بالایی که در جوامع دارد و تاثیر پذیری که از سیستم عصبی فرد دارد، از جمله اختلالاتی است که توجه خاص به آن لازم است. این اختلال در کنار علائم جسمانی که برای فرد به همراه می آورد، باعث شده است هم در حوزه روانشناختی و هم جسمانی زندگی فرد را تحت تاثیر قرار می دهد. این تعامل به گونه ای است که عوامل روانی می تواند باعث تشدید علائم جسمانی و علائم جسمانی باعث تشدید علائم روانی شود. به همین دلیل نیز لازم است تا در درمان آن هم به درمان های مبتنی بر علت های جسمی و هم علت های روانشناختی توجه شود. در همین رابطه مولفه های مهم این اختلال را ذکر خواهیم کرد.

علائم

سندروم روده تحریک پذیر به صورت کلی به گونه ای است که باید در درجه اول علت جسمانی آن مشخص شود. در موارد اولیه متخصصان گوارش لازم است تا با انجام آزمایش های پزشکی علت مشکل را بررسی کنند. با این حال، علائم جسمانی زیر از جمله مواردی است که می توانند نشانه این بیماری در فرد باشند: احساس تهوع و استفراغ، عدم اشتها و یا احساس گرسنگی شدید، سیر شدن سریع و گرسنگی سریع متعاقب آن، در برخی از موارد با یبوست همراه است و در مواردی با اسهال، قار و قور کردن شکم و درد های شکمی، نفخ، سوء هاضمه، درد های معده ای، ترش کردن معده، تغییر در عادات روده ای، احساس اضطرار برای تخلیه روده، احساس تخلیه ناقص و یا زور پیچ، اجابت مزاج های مکرر به گونه ای که فرد را کلافه می کند، در بیشتر موارد سابقه رفلکس معدی وجود دارد، سر درد و کمر درد از جمله این موارد هستند. این علائم صرفا علائم جسمانی هستند. اما همانطور که ذکر آن رفت، این اختلال یک مولفه روانشناختی نیز دارد که باعث تشدید علائم و توجه بالینی است. در این بیماران و در اکثریت مواقع اختلال اضطراب فراگیر نقش مهمی را در تداوم و تشدید علائم بر عهده دارد. اضطراب با توجه به فعال کردن سیستم اعصاب سمپاتیک و پاراسمپاتیک و با توجه به این که سیستم گوارش دارای ارتباطات عصبی متعددی است، معمولا یکی از عوامل تاثیر گذار و موثر بر علائم به خصوص جسمی است. با این حال اضطراب در این افراد خود نقش خاص خود را دارد و در صورت ارزیابی بالینی تشخیص آن دور از انتظار نیست. در کنار اضطراب اما افسردگی نیز از جمله موارد مورد نظر است که در این افراد دارای سابقه خاصی است. با این حال وجود آن در فرد با توجه به هیجانات منفی که برای فرد دارد، تاثیر خاص خود را بر علائم جسمانی و تشدید آنها دارد. دو اختلال اضطراب و افسردگی به دلیل بالا بودن شیوع آنها در افراد مبتلا به سندروم روده تحریک پذیر، توجه خاصی را در این اختلال به خود توجه کرده اند و درمان آنها در کنار مشکلات بالینی جسمانی اهمیت خاصی را پیدا کرده است.

دلایل

دلایل مختلفی را برای سندروم روده تحریک پذیر می توان بشمار آورد. با این حال لازم است تا این علت ها را در دو دسته جسمانی و روانی تقسیم کرد. در رابطه با علائم جسمانی قبل از هر چیز لازم است تا مشکل از نظر وجود یک عفونت جسمانی و حضور میکروب ها (همانند باکتری ها و ویروس ها) بررسی شود. در همین رابطه نشان داده شده است که در کنار حضور ژنتیک افزایش باکتری به اسم هلیکوباکتر در قسمت پیلور روده از جمله عوامل اصلی است. هلیکوباکتر پیلوری به دلیل افزایش مقدار آن در روده و معده باعث می شود تا سموم مضر زیاد تر از حد تحمل بدن به آن تحمل شود و همین مساله با علائم روده تحریک پذیر همزمان است. در کنار عفونت های باکتریایی، دیگر عفونت های جسمانی در دستگاه نیز می توانند علائم را به وجود بیاورند و این مساله بر عهده پزشک معالج است.

با این حال یکی از عواملی که می تواند در کنار این عوامل جسمانی وجود داشته باشد، اضطراب و تنش روانی و وجود اختلالاتی مانند افسردگی اساسی است. همانطور که در مطالعات فیزیولوژیک و کالبدشناسانه نشان داده شده است، دستگاه اعصاب گوارش دارای اعصاب دهی کاملی با سیستم عصبی دارد و همین مساله تعامل دو گانه مغز و معده - روده را امکان پذیرکرده است. با این حال ارتباطی که اعصاب سمپاتیک و پاراسمپاتیک با دستگاه گوارش دارند، یکی از مهم ترین راه های تبیین اثرگذاری مثبت و یا منفی مشکلات هیجانی و روانی بر سندروم روده تحریک پذیر است. اعصاب سمپاتیک در بدن وظیفه آماده کردن آن با شرایط اضطرابی و تنش زا را دارد. این سیستم که جزو اعصاب خودمحتار است، در حالت تنش و استرس باعث می شود تا عملکرد دستگاه گوارش کم شود و از حالت فعالیت خارج شود. این به این دلیل است که در زمان تنش لزومی بر فعالیت دستگاه گوارش نیست و انرژی آن باید صرف فعالیت عضلات و ماهیچه های اسکلتی و ارادی به همراه عضله قلب شود. در همین ارتباط اما اعصاب سمپاتیک است که وظیفه به حالت آرامش برگرداندن بدن را بر عهده دارند. در این شرایط ضربان قلب کاهش پیدا می کند و سیستم گوارش به حالت عادی و فعالیت خود بر می گردد. همچنین عضلات به حالت وضعیت خود در زمان استراحت و آرامش بر می گردند و لزومی بر گوش به زنگ بودن و هشیاری نیست. اما مساله این است که این چرخه و ساز و کار عصب – معدی - روده ای، فعالیتش به هم می ریزد و از الگوی عملکرد آن دچار نقص می شود. در این سندروم زمانی که تنظیم اثرگذاری این دو سیستم بر دستگاه گوارش به هم می خورد، عملکرد و تنظیم دستگاه گوارش متعاقب آن به م می ریزد و با علائم مختلف آن همراه است. با این حال این فقط اعصاب سمپاتیک و پاراسمپاتیک نیستند که در این ارتباط نقش دارند. دیگر عصب دهی های معدی - روده ای نیز دارای نقش هستند که هر کدام از بخش های مختلف مغزی تاثیر پذیر هستند. اما اضطراب و استرس مزمن از آنجا که باعث افزایش سطح هورمون های اضطراب و از طرف دیگر در حالت آماده باش بودن سیستم عصبی می شوند، هواره تنظیم اندام های بدن را از طریق سیستم عصبی کنترل می کند. در حالت استرس سیستم عصبی به گونه ای است که همواره پیام استرس و آماده باش دریافت می کند و این در حالی است که فرد فقط ارزیابی و اضطراب های ناهشیار او است که این حالت را به وجود آورده است. در این شرایط دستگاه گوارش همواره در حالت آماده باش است و با ورود مواد غذایی به آن، به جای واکنش گوارشی مناسب، با عملکرد حین استرس و اضطراب پاسخ می دهد. در کنار این مساله به دلیل فعالیت های عصبی نامناسب سیستم اعصاب خودمختار در تعامل با دستگاه گوارش، التهابات معدی و روده ای نیز در بدن به وجود می آید که خود عملکرد سیستم عضلانی دستگه گوارش را مختل می کند. در همین رابطه است که تشدید اضطراب و افسردگی فرد باعث درد های شکمی و روده ای می شود و در بسیاری از موارد با تهوع، استفراغ، انقباضات شدید معدی – روده ای، یبوست و یا اسهال، نفخ و شکم درد، مشکلات اجابت مزاج و دیگر علائم همراه است. با این حال مشکلات فیزیولوژیک نیز در همین ارتباط به وجود می آیند که این خود بیشتر می تواند علائم را تشدید کند. در همین رابطه به دلیل ترشح مداوم هورمون های اضطراب مانند کوتیزول، عملکرد سیستم ایمنی نیز کاهش می یابد و مقاومت بدن در مقابل عفونت های بیرونی را کاهش می دهد.

به صورت خلاصه دو علت کلی جسمانی و روانی می تواند باعث ایجاد و تشدید علائم سندروم روده تحریک پذیر شوند و از طریق تاثیراتی که بر عملکرد های شیمیایی و حرکات عضلات سیستم گوارش دارند، علائم را تشدید و پیوسته می کنند.    

عوامل خطرساز

همانطور که در بخش سبب ناشی ذکر شد، این اختلال لازم است تا از نظر عملکرد فیزیولوژیکی دارای نقص های عملکردی باشد که تحت تاثیر ژنتیک است. با این حال این مساله زمانی به ژنتیک اجازه بروز می دهد که شرایط محیطی برای بروز آن مهیا باشد. به همین دلیل است که در دو حالت این شرایط می تواند مهیا باشد. یکی زمانی که عفونت های جسمانی در دستگاه گوارش وجود داشته باشد و در حالت دیگر زمانی که ارتباطات عصبی سیستم دستگاه گوارش تحت تاثیر استرس و اضطراب و یا افسردگی دچار اختلال در عملکرد می شوند.

هر چند که این موارد می توانند در ایجاد بیماری نقش داشته باشند، با این حال سبک زندگی فرد از جمله موارد مهمی است که می تواند بر تشدید و بروز علائم نقش داشته باشد. به عنوان مثال یکی از این موارد تغذیه فرد در رابطه با این اختلال است. به عنوان مثال مصرف مواد غذایی لبنی در افراد با مشکل در تجزیه پروتئین شیر می تواند از جمله مواردی باشد که نیاز به توجه دارد. در کنار تغذیه میزان استرس های روزانه، ورزش کردن، ارتباطات بین فردی مختل و رابطه درون فردی نامناسب فرد با خودش، می تواند نوعی عامل خطرساز برای تظاهر اختلال باشد. 

عوارض

عوارض مختلفی که این اختلال می تواند برای فرد به همراه داشته باشد، از دامنه جسمانی تا روانی متغیر است. مشکلات جسمانی را که این اختلال در درجه اول می تواند برای فرد به همراه داشته باشد، درد های مزمن و حاد است. در مراحل اولیه بیماری به دلیل شدت علائم، دردهای شکمی و مشکلات معدی برای فرد به وجود می آید که می تواند تحمل درد زیادی را برای فرد به همراه آورد و اثرات روانی آن نیز وجود دارد. با این حال این وجود درد های مزمن بعدی در افراد بیمار است که می تواند اثرات جسمانی و روانی زیادی را برای آنها به وجود آورد. درد خود به صورت ذاتی اثرات زیادی را بر روحیه و تحمل پذیری روانی فرد به همراه دارد. در همین رابطه تحریک پذیری به محرک های ناخوشایند می تواند فرد را در تعاملات بین فردی تحت تاثیر قرار دهد. در بسیاری از موارد شدت بیماری می تواند به حدی باشد که فرد را در بیمارستان بستری کند و همین مساله عملکرد اجتماعی و شغلی او را می تواند تحت تاثیر قرار دهد. در مواردی که فرد مشکلاتی در رفع اجابت مزاج دارد، فشارهای روده ای شدید برای تخلیه می تواند فرد را از انجام مسافرت و یا رفتن به اماکن خاصی منصرف کند. این بیماری به دلیل حساسیت خاصی که نسبت به خورد و خوراک فرد ایجاد می کند، باعث می شود تا افراد مبتلا نتوانند هر نوع غذایی را استفاده کنند. این مساله زمانی بیشتر خود را نشان می دهد که فرد در یک مکان خاص است و جز استفاده از یک غذای خاص که باعث حساسیت در فرد هم می شود، راهی دیگر وجود ندارد. همین مساله می تواند با ایجاد و فعال کردن حساسیت گوارشی در فرد همراه باشد و او را در مدیریت رفتار خود تحت تاثیر منفی قرار بدهد. یکی دیگر از مشکلات سوء هاضمه و به هم ریختن تغذیه در فرد است. این اختلال به دلیل تاثیرپذیری شدیدی که از تغذیه فرد دارد، نیاز رعایت برنامه خاصی را به همراه دارد. فرد نمی تواند هر غذایی را مصرف کند. این مساله مخصوصا در رابطه با فست فود، حجم زیاد غذا، غذاهای تند و یا شور، غذای مانده، غذاهای با چربی بالا، سبزیجات و لبنیات و موارد دیگری که می تواند در هر فرد به صورت خاص مشکل زا باشد، بیشتر مطرح است.

با این حال جنبه های روانی این اختلال نیز کمتر از جنبه های روانی آن مشکل زا نیست. در بسیاری از موارد آنها به دلیل اضطراب و استرس های مزمنی که دارند، مجبورند تا به صورت مزمن درد های خاصی را نیز تحمل کنند. این مساله همواره سیستم عصبی آنها را نسبت به محرک های اضطراب زا فعال می کند و باعث می شود تا واکنشی بیشتر از میزان پاسخگویی لازم برای آن محرک را از خود نشان دهد. این مساله خود باعث ایجاد یک دور باطل می شود. مشکل روانی باعث تحت تاثیر قرار دادن سیستم گوارشی و فعال شدن علائم می شود و متعاقب آن نیز سیستم گوارش باعث تحت تاثیر قرار دادن سیستم عصبی و ایجاد استرس و تنش بیشتری در حالات روانی فرد مبتلا به سندروم روده تحریک پذیر می شود. این دور باطل اما صرفا با اضطراب و تنش بیشتر ارتباط ندارد. در بسیاری از موارد سر درد های عصبی و کمر درد های روانی در فرد به وجود می آید. در موارد بسیاری بیمارن گزارش می کنند، زمانی که دچار اضطراب و تنش روانشناختی می شوند، علائم بیماری را در خود احساس می کنند همین مساله باعث می شود تا علائم جسمانی سیستم عصبی آنها را تحت تاثیر قرار دهد و در این شرایط معمولا اضطراب روانی و از طرف دیگر تنش های ناشی از سر درد های عصبی شدیدی را تجربه می کنند. این مساله با انقباض شدید عضلات شانه، گردن و پوست سر همراه می شود و می تواند با ایجاد تهوع همراه باشد. این علائم نیز خود سیستم عصبی را مجدد فعال تر می کنند و درنتیجه علائم جسمانی تشدید می شوند و مجدد این نیز خود بر سیستم عصبی و روانی تاثیر منفی می گذارد. این مساله باعث ایجاد دور باطل و تشدید علائم و مختل شدن زندگی فرد مبتلا شود.

افسردگی نیز موردی است که به شدت می تواند بیماری را تحت تاثیر قرار دهد و از طرف دیگر نیز با آن همبودی و هم ابتلایی بالایی را نشان می دهد. این اختلال در کنار مشکلاتی که خود افسردگی برای فرد مبتلا به آن به همراه دارد، از طرف دیگر باعث تشدید مشکلات جسمانی همراه با افسردگی می شود. بیماران افسرده در بیشتر درد های مزمن در سر و دیگر اعضای بدن را گزارش می کنند. با این حال زمانی که سندروم روده تحریک پذیر مزید بر علت می شود و به صورت همزمان در فرد بروز می کند، هر دو علائم هم را تشدید می کنند.

آمادگی برای اولین مراجعه

مطمئنا اولین مراجعه برای این بیماران مراجعه به روانپزشک و یا روانشناس نیست. این بیماران به دلیل مشکلات جسمانی و مرتبط با دستگاه گوارشی که برای آنها پیش می آید، اولین متخصصانی که به آنها مراجعه می کنند، متخصصان گوارش و یا داخلی هستند. در مواردی متخصص های عفونی هم می توانند معالجه را بر عهده بگیرند. با این حال، این بعد از درمان موارد جسمی است که برای کنترل و عدم عود علائم لازم است تا هم تحت درمان دارویی و هم تحت درمان روانشناختی و روانپزشکی قرار بگیرند. به همین دلیل معمولا در درجه اول متخصصان پزشکی مرتبط با گوارش و در مرحله بعد است که مراجعه به متخصصان سلامت روان مورد توجه قرار می گیرند.

آزمون ها و تشخیص

همانطور که در بخش های قبلی بیان شد، مشکلات جسمانی در این افراد می تواند از طریق آزمایش های پزشکی مشخصی تشخیص داده شود. در مرحله اول پزشک معالج بر اساس علائم و نشانه های بیماری فرد را ارزیابی پزشکی می کند. زمانی که علائم بررسی شد، نوبیت به تجویز و انجام آزمایش های پزشکی برای تعیین میزان و شدت عفونت و یا علائم است. در بسیاری از مواقع این امکان وجود دارد که علائم مشابه سندروم روده تحریک پذیر که ناشی از یک بیماری دیگر دستگاه گوارش هستند، در فرد وجود داشته باشند. به همین دلیل انجام این آزمایشات پرهیز ناپذیر است. همچنین در مواردی به عنوان مثال این امکان وجود دارد که سطح بالای عفونت با دیگر مشکلاتی مانند زخم معده و یا التهاب شدید معده و روده همراه باشد. به همین دلیل است که انجام مواردی مانند آندوسکوپی و یا کلونوسکوپی باید بر اساس تشخیص پزشک متخصص انجام شود. در کنار این مساله می توان از آزمایش خون، آزمایش بالون، آندوسکوپی، کلونوسکوپی، آزمایش مدفوع  یا دیگر آزمایشان مخصوص پزشکی بر اساس تشخیص پزشک معالج انجام شود.

در موارد تشخیص اختلالات اضطرابی که می توانند همزمان در فرد وجود داشته باشند، می توان در مرتبه اول با چک کردن کلامی و انجام یک مصاحبه بالینی ساده علائم را چک کرد و تشخیص را در درجه اول گذاشت. با این حال انجام پرسشنامه های ارزیابی و تشخیص اختلالات اضطرابی و افسردگی به راحتی می توانند در سطح عینی مشکل را تشخیص دهند. 

درمان

درمان سندروم روده تحریک پذیر را می توان در موارد زیر خلاصه کرد:

  1. دارو درمانی: دارو های ضد اسهال در موارد اسهال، داروهای نرم کننده های مدفوع و ملیّن ها در موار یبوست، دارو های اثرگذار بر ماده شیمیایی سروتونین در اعصاب روده مانند دارو های ضد افسردگی سه حلقه ای و یا دارو های بازدارنده انتخابی بازجذب سروتونین در موارد دردهای شکمی، همچنین در موارد دیگری می توان از داروی های کم کننده اثر سرتونین در رابطه با یبوست استفاده کرد.
  2. فیبرهای غذایی: از آنجایی که این افراد داری مشکلات هاضمه ای و روده ای متعددی هستند، می توان از فیبرهای غذایی برای هشم بهتر غذا و کمک به عملکرد معده و مخصوصا روده از آن استفاده کرد.
  3. رژیم غذایی: شاید یکی از مهمترین موارد در درمان افراد مبتلا به سندروم روده تحریک پذیر، رعایت برنامه غذایی و عدم مصرف غذا هایی است که به آن حساسیت دارند. این کار می تواند حتی نیاز فرد به مصرف برخی از دارو ها را در حالت های ضعیف بیماری رفع کند.
  4. دارو های ضد اسپاسم: این دارو های مخصوصا در موارد انقباضات و اسپاسم های عضلات روده ای و معدی کمک کننده هستند. شکم درهای شدید را نیز می توان از همین طریق پوشش داد.
  5. استفاده از پروبیوتیک ها و دارو های گیاهی: در موارد دیگر می توان از این گزینه نیز با توجه به توصیه متخصص این حوزه از آن استفاده کرد. به عنوان مثال استفاده از لبنیات پروبیوتیک می تواند تا حدود زیادی استفاده از لبنیات را برای بیشتر افراد با سندروم روده تحریک پذیر قابل استفاده کند. یا به عنوان مثال مصرف گیاه نعنا و انواع آن به صورت دم کرده و یا خام، می تواند برای کاهش مشکلات به فرد کمک کند.
  6. درمان های روانپزشکی و روان درمانی: این درمان ها نیز خود می توانند با بهره گیری از دارو درمانی روانی و یا روان درمانی اثرات استرس و افسردگی و یا دیگر مشکلات روانشناختی را در فرد کاهش بدهند و در مدیریت علائم و نشانه ها کمک کننده باشند. روش های دیگر روانشناختی مانند تمرینات بهشیارانه و مراقبه ای و یا انجام تمرینات یوگا می توانند در ارتباط با شناخت هیجانات مثبت و منفی در درون فرد و نحوه برخورد با آنها به فرد کمک کنند.

سازگاری و حمایت

بدون شک سازگاری با این بیماری جز با همت و تلاش فرد مبتلا راه به جایی نمی برد. در همین رابطه سبک زندگی فرد از حساسیت خاصی برخوردار است. افرادی با سبک زندگی کم تحرک و مصرف غذاهای ناسالم، در صورتی که انتظار بهبودی را داشته باشند، انتظاری غیر واقع بینانه دارند. افرادی که دارای خواب نامناسب هستند و معمولا از ساعت و برنامه خواب مناسب سود نمی برند، به دلایل مختلف امکان این را دارند که از حضور مزمن علائم همواره رنج ببرند. به عنوان مثال خواب نامناسب و بدون برنامه می تواند باعث تشدید اضطراب همراه و مزمن فرد شود و همین مساله خود دور باطل اختلال را روشن کند. یکی دیگر از مواردی که شدیدا در این بیماری توصیه می شود رعایت برنامه های غذایی است. مصرف غذاهایی با اثرات منفی روی این بیماری می تواند در هر موقعیتی مشکل را برای فرد فعال کند. فرد در این رابطه در مواردی شاید لازم باشد تا حتما برای پرهیز از مشکلات با یک متخصص تغذیه در ارتباط باشد. یکی از موارد دیگری که بسیار می تواند برای این افراد مفید باشد، ورزش کردن است. ورزش کردن همانطور که تحقیقات مختلف نشان داده اند، با کاهش اضطراب و افسردگی، بهبود سلامت روان، بهبود عملکرد فیزیولوژیکی بدن، دفع سموم بدن، بهبود مدیریت موقعیت های تنش زا و بسیاری موارد دیگر ارتباط معنی داری دارد. به همین دلیل توصیه می شود تا این افراد حتما از ورزش های روزانه حتی به مدت یک یا دو ساعت پیاده روی آرام سود ببرند. این مساله در رابطه با کاهش استرس های روزانه نیز مفید است و به همین دلیل نیز می تواند از چرخه دور باطل استرس – دستگاه گوارش جلوگیری کند و اضطراب و تنش فرد را نیز کمتر کند.

یکی از موار دیگر در رابطه با سازگاری بهتر در بیماران مبتلا به سندروم روده تحریک پذیر، قطعا می تواند مراجعه کردن به روانشناس بالینی برای کنترل و درمان مشکلات روانشناختی است. این کار می تواند به صورت موثری در کاهش احساس اضطراب و افسردگی و بهبود مدیریت مسائل مشکل زای زندگی کمک کننده باشد.

اطلاعات بیشتر

از جمله مواردی که باید در رابطه با این اختلال دانست، این است که این اختلال لازم است تا از عفونت های مختلف دستگاه گوارش به خوبی تشخیص داده شود. به همین دلیل چند بیماری مرتبط ذکر خواهد شد: این موارد شامل عفونت‌های گوارشی، عدم تحمل لاکتوز و بیماری سلیاک می‌باشند. تحقیقات نشان می‌دهد که بیماری برخی از بیماران مبتلا به علل قابل درمان اسهال به اشتباه IBS تشخیص داده می‌شود. نمونه‌های معمول عبارتند از:

  • بیماری‌های عفونی
  • بیماریسلیاک: بیماری سلیاک اغلب به اشتباه به عنوان آی‌بی‌اس تشخیص داده می‌شود. کالج گوارش آمریکا توصیه کرده ‌است که همه بیماران مبتلا به آی‌بی‌اس از نظر بیماری سلیاک آزمایش شوند.
  • هلیکوباکتر پیلوری
  • انگل.

استفاده مزمن از برخی از داروهای آرام بخش - خواب‌آور به خصوص بنزودیازپین‌ها ممکن است باعث تحریک روده شده و نشانه‌هایی ایجاد کند که این نشانه‌ها می‌توانند به اشتباه در تشخیص آی‌بی‌اس منجر گردند.

پیشگیری

ورزش کردن منظم، مدیریت امور روزمره و کاهش تنش های روزانه، رعایت برنامه خواب و بیداری در افراد، کنترل بیماری های زمینه Iای گوارشی، داشتن برنامه غذایی مناسب و به همین طریق رعایت اصول تغذیه در رابطه با خورد و خوراک، درمان بیماری های روانشناختی دیگر از طریق دارو و یا روان درمانی، کنترل و مدیریت دیگر بیماری های جسمانی

خلاصه

سندروم روده تحریک پذیر یکی از بیماری ها با علائم جسمانی است که از علت های روانی نیز تاثیر می پذیرد. احساس تهوع و استفراغ، عدم اشتها و یا احساس گرسنگی شدید، سیر شدن سریع و گرسنگی سریع متعاقب آن، در برخی از موارد با یبوست همراه است و در مواردی با اسهال، قار و قور کردن شکم و درد های شکمی، نفخ، سوء هاضمه، درد های معده ای، ترش کردن معده، تغییر در عادات روده ای، احساس اضطرار برای تخلیه روده، احساس تخلیه ناقص و یا زور پیچ، اجابت مزاج های مکرر به گونه ای که فرد را کلافه می کند، در بیشتر موارد سابقه رفلکس معدی وجود دارد، سر درد و کمر درد از جمله این علائم هستند.

در کنار علت های جسمانی که برای این بیماری ذکر شده است، نقش مشکلات روانشناختی در رابطه با آن از اهمیت خاصی برخوردار است. استرس و اضطراب یکی از موارد بسیار تاثیرگذار است که در کنار افسردگی می توانند علائم را شدت بخشند.

درمان های مختلفی برای بهبود این بیماری در نظر گرفته شده است. دارو درمانی با تمرکز بر عملکرد دستگاه گوارش، مصرف فیبر های غذایی، رعایت رژیم غذایی مناسب، دارو های ضد اسپاسم، داروهای ملین، مصرف مواد حاوی پروبیوتیک ها، دارو های گیاهی، درمان های روانپزشکی و روانشناسی از طریق دارو درمانی و روان درمانی، مراقبه و یوگا از جمله درمان های ممکن برای سندروم روده تحریک پذیر (IBS) هستند.

کلینیک مربوطه

کلینیک مصاحبه و تشخیص

کلینیک مصاحبه و تشخیص زیر مجموعه کلینیک روانشناسی آتیه است که نقطه ورود تمامی مراجعین جدید به کلینیک روانشناسی آتیه در مرحله اول محسوب می شود.

کلینیک مصاحبه و تشخیص

برای مشاهده توضیحات کلینیک کلیک کنید
ورود به صفحه کلینیک

آزمایشگاه روان سنجی و نقشه مغزی

این آزمایشگاه به عنوان نمایندۀ انحصاری مرکز HBimed سوئیس، مجهز به روزآمدترین دستگاه های ثبت (Mitsar, Neuroamp II) و نرم افزارهای تحلیل (Neuroguide, HBimed) است.

آزمایشگاه روان سنجی و نقشه مغزی

برای مشاهده توضیحات کلینیک کلیک کنید
ورود به صفحه کلینیک

کادر درمان

ویدئوها

دانستنی ها

اختلال اعتیاد به بازی‌های رایانه‌ای

هر آن چیزی که والدین باید بدانند. سازمان بهداشت جهانی اخیرا اختلال اعتیاد به بازی‌های رایانه‌ای را به طبقه‌بندی بین‌المللی بیماری‌ها افزوده ‌است. در نسخه